Andrzej Stasiuk – „Jadąc do Babadag”

Opracowanie: Magdalena Nowakowska

Opis: 

Książka o podróży przez zapomnianą Europę. Polska, Słowacja, Węgry, Rumunia, Słowenia, Albania, Mołdawia przez te kraje wiedzie trasa. Samochodem, autostopem, pociągiem. Ale jednocześnie jest to podróż w głąb świadomości mieszkańca tej części Europy, która zawsze była uważana za gorszą, zapóźnioną, prymitywną i zacofaną.

Recelinki (linki do recenzji):

• http://rudymspojrzeniemnaswiat.blogspot.com/2015/03/jadac-do-babadag-andrzej-stasiuk.html 
• http://chihiro.blox.pl/2012/10/W-podrozy-do-swego-wnetrza-Jadac-do-Babadag.html
• http://notatnikfrustrata.blogspot.com/2011/07/andrzej-stasiuk-jadac-do-babadag.html
• http://notatkicoolturalne.blogspot.com/2011/11/stasiuk-wpad-za-szybko-jadac-do-babadag.html
• http://magdalenamisztela.blogspot.com/2013/03/jadac-do-babadag-andrzeja-stasiuka.html
• http://fizyk-w-podrozy.blogspot.com/2011/12/jadac-do-babadag.html
• http://poczytajka.blogspot.com/2010/08/andrzej-stasiuk-jadac-do-babadag.html
• http://direlasua.wordpress.com/2009/09/27/spojrzenie-ciagle-stasiuka/
• http://literackie-skarby.blogspot.com/2013/07/senna-piosenka-o-niechcianych-dzieciach.html
• http://cudownyswiatksiazek2.blog.onet.pl/2010/02/12/andrzej-stasiuk-jadac-do-babadag/

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę.  

Opinie wyrażone w komentarzu na temat książki również są mile widziane :)

Andrzej Stasiuk - "Wschód"

Opracowanie: Magdalena Nowakowska

Opis:  

Książka Andrzeja Stasiuka to niezwykły zapis podróży na Wschód – podróży we wspomnienia do obrazów z dzieciństwa spędzanego u dziadków na Podlasiu i podróży tam, skąd wyszły oddziały Czyngis-chana, tam, gdzie historia jest jak geologia i tektonika: nieunikniona, nieprzewidywalna, miażdżąca, tam, gdzie lucyferycznym blaskiem świeci nowa potęga – do Rosji, Chin i Mongolii. To próba uchwycenia cienia Wschodu, który na nas pada. Opowieść o tęsknocie, pragnieniu i strachu. I o tym, jak umyka przestrzeń, a powraca pamięć.

Recelinki (linki do recenzji):

• http://czytamcentralnie.blogspot.com/2014/09/wrocic-do-siebie-andrzej-stasiuk-wschod.html
• http://czytanezaregalem.blog.pl/2014/10/07/andrzej-stasiuk-wschod/
• http://przestrzenie-tekstu.blogspot.com/2014/10/wschod.html

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę.  

Opinie wyrażone w komentarzu na temat książki również są mile widziane :)

Andrzej Stasiuk - "Nie ma ekspresów przy żółtych drogach"

Opracowanie: Magdalena Nowakowska

Opis:  

"…staje się co jakiś czas, żeby odpocząć, żeby się obejrzeć, żeby policzyć, ile już było, a ile jeszcze zostało. Taka jest ta książka: sprawdzam gdzie byłem, gdzie jestem, dokąd się wybieram. Oprócz tego oczywiście niezwykła ilość celnych spostrzeżeń, głębokich przemyśleń oraz barwnych opisów".

Recelinki (linki do recenzji):

• http://bibliotekagsa.blogspot.com/2013/10/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy.html
• http://doczytania.wordpress.com/2014/01/19/1228/
• http://czytelniczy.blogspot.com/2014/01/bez-pospiechu-andrzej-stasiuk-nie-ma.html
• http://podtytulem.blox.pl/2013/10/Prawdziwe-zycie-jest-na-prowincji-Nie-ma.html
• http://wgwg1943.blogspot.com/2014/10/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy.html
• http://prowincjonalnenauczycielstwo.blogspot.com/2013/10/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy.html
• http://bolekczyta.pl/2014/07/17/jest-jedna-taka-rzecz-andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy-zoltych-drogach/
• http://znako-mity.blogspot.com/2014/03/pamiec-to-co-mineo-powraca.html
• http://literatkakawy.booklikes.com/post/860181/nie-ma-ekspresow-przy-zoltych-drogach
• http://czytanezaregalem.blog.pl/2014/05/15/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy-zoltych-drogach-2013/
• http://slubnaherbata.blogspot.com/2014/03/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy.html
• http://przestrzenie-tekstu.blogspot.com/2014/01/nie-ma-ekspresow-przy-zotych-drogach.html
• http://przerwanaksiazke.blogspot.com/2014/04/nie-ma-ekspresow-przy-zotych-drogach.html
• http://voluminspiracje.blogspot.com/2014/04/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy.html
• http://czytamcentralnie.blogspot.com/2014/02/pisanie-jako-podroz-andrzej-stasiuk-nie.html
• http://martinwoolf.blogspot.com/2013/10/pamiatki-stasiuka.html
• http://zaczytane-wariatki.blogspot.com/2013/11/nie-ma-ekspresow-przy-zotych-drogach.html
• http://evascriba.blogspot.com/2014/03/nie-ma-ekspresow-przy-zotych-drogach.html
• http://blaganiara.blogspot.com/2014/05/andrzej-stasiuk-nie-ma-ekspresow-przy.html
• http://zicocu.wordpress.com/2014/09/24/rozprawy-7-przydrozne-koleiny/
• http://sivka-malaszafa.blogspot.com/2013_11_10_archive.html
• http://bookszpan.bloog.pl/id,338728057,title,Listy-z-podrozy,index.html?smoybbtticaid=613c65

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę.  

Opinie wyrażone w komentarzu na temat książki również są mile widziane :)

Zsuzsa Bánk - "Jasne dni"

Opis: 

W małym południowoniemieckim miasteczku wschodzą i zachodzą jasne dni dzieciństwa. Seri spędza je z Karlem i Ają, córką węgierskich artystów, która wraz z matką mieszka w zrujnowanym domu na obrzeżach.

Ale pozornie idealny czas dzieciństwa lat sześćdziesiątych kryje dramatyczne rysy. Ojciec Seri zmarł wkrótce po tym, gdy przyszła na świat. Ojciec Aji jest cyrkowcem i w domu pojawia się tylko raz w roku. Brat Karla pewnego błękitnego dnia wsiadł do nieznanego samochodu i nigdy nie wrócił.

Zsuzsa Bánk opowiada historię trzech rodzin i towarzyszy jej młodym bohaterom, gdy pokonują prądy i mielizny życia, szukając jego głębi. Pokazuje, jak uczą się odwagi. Odmalowuje miłość i zdradę, winy i przebaczenia młodości.

Po doskonale przyjętym "Pływaku" oddaje w ręce czytelników opowieść o tym, że przeszłość nigdy nie odsłania wszystkich tajemnic, że za jasnością kryje się cień, a życie często zmienia się w jednej chwili.

ReceLinki (linki do recenzji):

• http://juliaorzech.blogspot.com/2014/06/jasne-dni-zsuzsa-bank.html
• http://dajprzeczytac.blogspot.com/2014/04/jasne-dni-zsuzsa-bank.html
• http://literyjakkwiaty.wordpress.com/2014/02/14/zatrzymac-jasne-dni-jasne-dni-zsuzsa-bank/
• http://delfaanywhere1.blogspot.com/2014/04/zsuzsa-bank-jasne-dni.html
• http://lotta-kronika-pachnacych-kartek.blogspot.com/2014/03/jasne-dni-zsuzsa-bank.html
• http://poczytajka.blog.pl/2014/05/21/jasne-dni-zsuzsa-bank/

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę.  

Melinda Nadj Abonji - "Gołębie wzlatują"

Opis: 

Zanim Ildikó Kocsis z rodzicami i siostrą wyemigrowała do Szwajcarii, należała do węgierskiej mniejszości zamieszkującej serbską prowincję Wojwodinę. Tam została jej ukochana babcia Mamika i inni krewni, których Kocsisowie odwiedzają przy okazji kolejnych wesel i pogrzebów. Jednak te sentymentalne podróże ustają wraz z początkiem wojny w Jugosławii. Gdy władze zmuszają wojwodinskich Węgrów do walki o Wielką Serbię, Ildikó musi wreszcie zadać sobie pytanie, czy dawno opuszczony kraj może nadal nazywać swoją ojczyzną. 

Tymczasem Kocsisowie coraz lepiej radzą sobie w Szwajcarii. Kiedyś mieli pralnię, teraz prowadzą kawiarnię w centrum miasteczka. Otrzymali szwajcarskie obywatelstwo i zostali zaakceptowani przez lokalną społeczność. Ale czy na pewno? Ildikó czuje, że niektórzy sąsiedzi z trudem ich tolerują i nigdy nie zobaczą w nich prawdziwych Szwajcarów. Sama zresztą nie jest pewna, czy kiedykolwiek będzie potrafiła poczuć się tu jak w domu...

ReceLinki (linki do recenzji):

• http://miqaisonfire.wordpress.com/2013/02/10/294-golebie-wzlatuja-melinda-nadj-abonji/
• http://czytamogladam.blox.pl/2013/04/Melinda-Nadj-Abonji-Golebie-wzlatuja.html
• http://myliterarytour.wordpress.com/2013/04/15/sentymentalne-podroze-zaciemnione-przez-chmury-historii/

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę.  

Feridun Zaimoglu - "Leyla"

Opis: 

Anatolia, lata pięćdziesiąte. Tytułowa Leyla - najmłodsza z pięciorga rodzeństwa – marzy o ucieczce z klaustrofobicznego, biednego miasteczka, gdzie celem jest po prostu przetrwanie i od rodziny, której nędzną egzystencję zatruwa despotyczny ojciec.

Feridun Zaimoglu wraca "Leylą" do świata swojego dzieciństwa. Przygląda się krajowi, z którego wraz z rodzicami wyjechał, jego patriarchalnej codzienności zdeterminowanej przez surową religijność, lecz przede wszystkim kobietom podporządkowanym ojcom, braciom i mężom, rozpaczliwie szukającym własnej drogi.

Niemiecka krytyka przyjęła powieść entuzjastycznie, doceniając kunszt, z jakim jej autor odtworzył zupełnie nieznaną europejskiemu czytelnikowi rzeczywistość wschodniej Turcji, "z miłością do szczegółu" i "panoramicznym realizmem".

"Jest tu jakaś patologia. Czterdziestoletni, na oko zdrowy facet opisuje świat widziany oczami małej dziewczynki. Co to ma być!? Ten świat, wschodnia Turcja, jest u niego umazany krwią, przeżarty brutalnością i aż w nim bulgocze od hormonów i od seksu.

Ale jeszcze bardziej patologiczne jest to, jak dobrze Zaimoglu wtopił się w Leylę. Jak doskonale opisał jej najbardziej intymne myśli i chwile. Albo ukradł te opowieści jakiejś małej dziewczynce i wydał pod swoim nazwiskiem, albo niemiecko-turecki Allah dał mu naprawdę wielki talent".
Witold Szabłowski

ReceLinki (linki do recenzji):

• http://ksiazkowehistorie.blox.pl/2008/11/Feridun-Zaimoglu-8222Leyla8221.html
• http://majinfox.blogspot.com/2011/02/feridun-zaimoglu-leyla.html

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę. 

Serhij Żadan - "Depeche Mode"

Opis:

Książka Serhija Żadana śmiało mogłaby nosić podtytuł: "pamiętnik z okresu dojrzewania". Specyficzne to jednak dojrzewanie, tak samo jak specyficzna jest czasoprzestrzeń, w jakiej przebiega: Charków anno domini 1993. Jedynie słuszna ideologia trzyma się jeszcze całkiem nieźle, dlatego znajdziemy tu Wasię Komunistę, faszyzujące metody perswazji policji państwowej oraz podręcznik rewolucjonisty. Ale już-już czuje się w powietrzu nieśmiały świeży powiew upostaciowany w osobach "reklamowców" Wowy i Wołodii, niuejdżowych kazaniach wielebnego lidera Kościoła Jezusa (zjednoczonego), czy choćby - audycji o Depeche Mode, nadawanej w publicznym radiu. Kulminacją i metaforą udanego mariażu starego z nowym jest - dokonana przez jednego z bohaterów - zamiana teorii permanentnego rozpadu kapitału w teorię permanentnego pochuizmu.  

ReceLinki (linki do recenzji):

• http://czytamcentralnie.blogspot.com/2012/03/przyczoek-rosji-serhij-zadan-depeche.html
• http://czytelnicze-podroze.blogspot.com/2014/02/60-serhij-zadan-depeche-mode.html
• http://dwiepasje.blogspot.com/2009/09/depeche-mode.html 

UWAGA! Jeśli recenzja tej książki pojawiła się na Twoim blogu, a jednak nie ma jej wśród podanych linków, zgłoś to w komentarzu, a ja uzupełnię listę.